mgr Marta Roźniakowska

Nauczyciel wychowania przedszkolnego w grupie „Podróżnicy”
Pedagog z wykształcenia i zamiłowania. Jest absolwentką studiów pedagogicznych.
Uzyskała dyplom licencjata pedagogiki specjalnej (specjalność surdopedagogika) w Dolnośląskiej Szkole Wyższej we Wrocławiu oraz dyplom magistra pedagogiki (specjalność kształcenie wczesnoszkolne z wychowaniem przedszkolnym) na Uniwersytecie Opolskim.
Podczas studiów odbyła szereg praktyk w placówkach oświatowych na terenie Wrocławia. Były to szkoły, przedszkola, placówki opieki dziennej dla dzieci niepełnosprawnych, poradnie psychologiczno-pedagogiczne, logopedyczne oraz terapeutyczne.
Jej doświadczenie zawodowe, pozornie dalekie od zagadnień pedagogicznych, uważa za zaletę. Dzięki pracy w windykacji jest cierpliwa, konsekwentna i asertywna. Posiada wiedzę z zakresu negocjacji i mediacji. Potrafi rozmawiać i lubi rozmawiać. Praca w banku sprawiła, że jest dokładna i dobrze radzi sobie z wykonywaniem obowiązków pod presją czasu. Miała także możliwość realizować swoje pedagogiczne pasje, będąc członkinią grupy szkoleniowej i dbając o wysoki poziom wiedzy i umiejętności współpracowników.
Dwuipóletnia praca w Niemczech pokazała jej, że potrafi sobie poradzić w każdej sytuacji. Jako montażystka nauczyła się dobrze planować i organizować swoją pracę. Wśród wielu kultur i narodowości testowała swoją tolerancję i otwartość. Dzięki temu ma teraz przyjaciół z całego świata, znajmość języka niemieckiego w stopniu komunikatywnym i języka angielskiego w stopniu dobrym w mowie i piśmie.
Jako nastolatka rozpoczęła kilkuletnią przygodę z wolontariatem. Pracowała w Klubie Osiedlowym, do którego przychodziły dzieci i młodzież z okolicznego osiedla, a później z całego miasta. W Klubie dzieci przestrzegały demokratycznych zasad, organizowane były zabawy. Wolontariat przynosił jej pierwsze pedagogiczne sukcesy.

Jaka jest?

Interesuje się psychologią, ciekawi ją człowiek. Lubi czytać, poszerzać swoją wiedzę i słownictwo, również w językach obcych. Uwielbia podróże, jest ciekawa innych kultur, punktów widzenia, otwarta na dialog. W zakresie jej zainteresowań jest także sztuka, lubi oglądać i doświadczać, sama maluje, tworzy kolaże, pisze, ostatnio uczy się grać na ukulele.  Oprócz tlenu potrzebuje do życia także swojego roweru i muzyki.
Zgadza się ze stwierdzeniem Janusza Korczaka: „Nie ma dzieci – są ludzie”. Dzieci, czyli małych ludzi, traktuje jak partnerów. Towarzysząc im w poznawaniu świata i siebie samych odczuwa satysfakcję i głęboki sens.